فیروزهای با رگههای اخرایی
آدمی ک ِ برای اتفاقات و شرایط متفاوت نشونه گذاری میکنه، همه رو بسته بندی میکنه تو جعبههای رنگی بایگانی میکنه، بدش نمیاد هر از گاهی ی ِ نگاهی بهشون بندازه و مزه مزه کنه و منطق اون زمان و این زمان رو کنار هم بذاره و ببینه چی تو مشتش مونده. حالا من یکی از اون جعبهها رو گم کردم. حتی اگه سالها قرار بود سراغش نرم، الان نبودش بیشتر وسوسم میکنه ک ِ کجا بودم و چطور...
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر ۱۳۹۴ ساعت 12:53 توسط راوی پاییز
|
آدمی که منتظر است، هیچ نشانهای ندارد، فقط با هر صدایی برمیگردد...مدتهاست به صداها واکنشی ندارم.