باران پاییزی

آدم­ها نمونه­ی بارز تناقض شده­اند، متوجه هستید که همه­شان را نمی­گویم اما کم نیستند. و من کمی «بی­تفاوتی» را تمرین می­کنم. ک ِ چ ِ شود اعصاب خودم را داغان کنم ب ِ خاطر یک Sms مزخرف. که مثلاً طرف با آن لحن بخواهد لج مرا درآرد؟! نمی­گذارم. مهم نیست، مهم نیستند. لینک بگذارند، لینک بردارند، چ ِ تأثیری ب ِ حال من دارد؟! هه! خودرگیرهای پیچیده...اما نَ! البته ک ِ پیچیده نیستند، دوست دارند پیچیده نمایان شوند! زندگی ِ من خیلی کوتاه­تر از این است خودم را درگیر این مسائل کنم. وقت اندک است!  

 پ­ن: شماره­ی پنجم مجله­ی ولگرد  و (+)