یک زنانگی ٍ غلیـ ـ ـ ظ
پرسیدم: «این چند روز کجا بودی؟»
گفت: «خانهی یک دوست!»
دست در کیفش کرد و دسته کلیدی را بیرون آورد که یک برج ایفل کوچک از جاکلیدیاش آویزان بود. برج ایفل را جلو چشمان خودش و شاید هم من تکان داد و گفت: «یک دوست واقعی!»
جا خوردم اما به روی خودم نیاوردم که کلید را میشناسم. گفتم: «هرکی هست خیلی به تو علاقه دارد!»
بیسکویتی را زیر دندانهایم خرد کردم. پروین کلید را توی کیف طوسیاش انداخت و دوباره چاییاش را برداشت و اینبار تا آن را تمام نکرد، استکان را پایین نگذاشت. او چایی میخورد و من بدگمانیهایم تکثیر میشد. مثل دو قطره خون روی مانتویم. همهچیز واضح نبود. اما احتیاج به سوال و جوابهای زیاد هم نبود. در آپارتمان پنجاه متری بهرام، در آپارتمانی که میتوانست حرمسرایش باشد، جا برای دو زن فراری نبود.
«شروع یک زن. فریبا کلهر. نشر ققنوس»

پن: «نمایشگاه گروهی عکس رنگ هست نیست»
آیدا ثابتی، هاله افتخاری، مریم ابونیا، شیدرخ عباس نژاد، مسعود فخار
مکان: تهران – چهارراه کالج - تقاطع حافظ و سمیه - روبروی دانشگاه امیر کبیر - حوزه هنری - خانه عکاسان - گالری شماره 2. زمان: 26 فروردین الی 5 اردیبهشت
افتتاحیه: امروز 26 فروردین 5 الی 7 بعدازظهر
سایر روزهای بازدید: 9 صبح الی 7 بعدازظهر - غیر از پنج شنبه و جمعه
کلی تبریک به حوا بانو جان(مریم ابونیا)
آدمی که منتظر است، هیچ نشانهای ندارد، فقط با هر صدایی برمیگردد...مدتهاست به صداها واکنشی ندارم.