ی روز اسفند
با دخترک برنامهی خرید کتاب داشتیم و ورقزدن کتابا و هوس آش رشته و باز من ِ راوی بیعرضگیم رو نشون دادم و نشد ک ِ ته آش رو درآرم:دی
و بعد هم دیدن یک دوست قدیمی.
+ نوشته شده در دوشنبه هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 21:49 توسط راوی پاییز
|
آدمی که منتظر است، هیچ نشانهای ندارد، فقط با هر صدایی برمیگردد...مدتهاست به صداها واکنشی ندارم.