پـناهــ ـ ـ ـنده
این روزها مدام پناهنده میشوم. پناهندگی، شده است بخشی از حقیقت این روزهای من. پناهنده میشوم از فکری ب فکری دیگر، از خیالی ب ِ خیال دیگر...
هِــ ـ ـی! کجایی تو؟!
-: نمیدونم.
+ نوشته شده در جمعه هفتم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 18:34 توسط راوی پاییز
|
آدمی که منتظر است، هیچ نشانهای ندارد، فقط با هر صدایی برمیگردد...مدتهاست به صداها واکنشی ندارم.