راویـــــــ ـ ـ ـ ــــــــانه
وقتی اون بالا باد میپیچه لای روسری رنگی ِ من و سر هر پیچ نگاهم یا ب ِ کوهه یا شهری ک ِ زیر پامه، وقتی از چندمتر فاصله و پیچ بالا، صدام میکنه و سرمو برمیگردونم میبینم «لبخندش» هست :)
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 22:42 توسط راوی پاییز
|
آدمی که منتظر است، هیچ نشانهای ندارد، فقط با هر صدایی برمیگردد...مدتهاست به صداها واکنشی ندارم.