اینکه اول تابستون  رو با شور شروع کنی و ته­شم با کلی حس لذت­بخش راهیش کنه برا سال دیگه، کار سختی نیست. ورق زدم روز آخرش رو با گپ خوشمزه و تیاتر و رازهای جدید و تهش ی ِ بغل محکم ِ سفت و ماچ.

حالا اینکه من ِ تابستونی همیشه منتظر پاییز بودم، ی ِ قصّه­ی دیگست...

 

پ­ن: ویژه­نامه­ی مهرماه ولگرد، (+)

بعداْ نوشت: کاملاْ بارزه پاییز رسیده وقتی می­بینم بازدید اینجا نه برابر شده با سرچ «پاییز» و «دلتنگی»...