باران پاییزی

جمعه ک ِ می­شه آدم بایس ی ِ دستمال رو کمی مرطوب کنه، بره ی ِ دست بکشه سر و گوش گلدونای سبزش، ک ِ همیشه­ی خدا سبزن. باهاشون صحبت کنه و ی ِ شعری رو زمزمه. هی خنکشون کنه، دست بکشه سر و گوش ِ تنهاییشون...