باران پاییزی

ی ِ کوله­ی کوچیک، چندتا موزیک عالی، شیشه­های ماشین پایین، هوا تاریک تو جاده، هفت نفری هستیم ک ِ می­ریم برای دوشب خارج از تهران. بزرگ ِ 26ساله تا میاد قوانین رو بگه و همه می­نشوننش سر جاش...

بازی ِ چشمک و «ح» ک ِ چشمک بلد نیست! «ی» و گیتارش، «شین» و صداش، مدادرنگی­های کوتاه-بلند، لنگه گوشواره­ی گم­شده، کتونی بنفش «الف»، دویدن، تاریکی ِ دره، مرداد، سگ ِ پیر، بافت ِ تیغ­ماهی ِ «میم» رو موهام، سیب­زمینی زغالی، چای دارچین، آلبالو چینی و سرخی دستا، زردآلوهای اون گوشه­ی دنج، درخت گردوی پیر ِ خسته، گوشواره گیلاسای سیاه...

منی ک ِ این بالا تاب می­خورم روی لحظه­ها:)