خوشی‌های کوچیک می‌تواند همه جا باشد، هر لحظه خودشان را نشان دهند. می‌تواند یک نوشیدنی ِ  هلو در ظهر باشد یا یک کاسه سوپ جو آخر شب. می‌تواند اتفاقی پیداکردن ِ یک کفش خوش‌رنگ باشد، می‌تواند جا نگذاشتن کلید در خانه باشد. می‌تواند هدیه‌ای یهویی از دوست باشد، می‌تواند تغییردادن دکوراسیون باشد. می‌تواند نیمه‌شب خنکای باد از پنجره باشد...

 

پ‌ن: آدم ناگزیر می‌شه گاهی. و حالا کوچ اجباری عادی از اون صفحه‌ی خاکستری ِ کهنه ب ِ این خونه‌ اناری

 بعداْ نوشت: امیدوارم دیگه نبینم: این نظرات خصوصی‌ای ک ٍ لزومی بر خصوصی بودنشون نمی‌بینم. بار دیگه عمومی می‌شن.