باران پاییزی
|
گاه «دوستداشتن» ميشه يك بادبادك بزرگ قرمز با ريشههاي نارنجي و زرد قشنگشيه اين بادبادك در پروازشه حالا چه ته نخش دست تو باشه چه آزادانه دور از تو اوج بگيره حالا انتخاب با تواِ...! پ.ن 1: مبارکمون باشه! پ.ن 2: گاهی این فلک و زمین با همدستیشون روزی خاطرهانگیر رو برات زنده میکنند! کاش فردا نشه!
ديشب خيلي طولاني بود تا نيمهشب به دنبال صفحهي گم شدهي داستان ميگشتند بانو ادامهي داستان را ميخواست، و دلك راوي با اينكه رگباري بود اما روشن بود و سپيد... داستان به صفحهي باراني رسيده بود اما راوي و بانو ميدانستند اين صفحه نيز ميگذرد، مانند تمام صفحات پيشين صفحه ورق ميخورد... پن : منِ راوي، صبح كه از خواب بيدار شدم، شنيدم كه ديشب در خواب خندههاي نخودي و نمكين و يواشكي كردهام...اما من هيچچيز به خاطر ندارم جز عطري كه از راه دور به مشامم ميرسيد...
|
دربارهی راوی پاییز
در این کلبه اثری از کسی نمانده است جز کسی که بیتاب ِ دیدار کسیست. بی تو در تنهایی، کلبهای ساختهام. یادِ تو مهتابِ شبهایِ تنهایی و تاریکی است. کلبهِ خزان شده خاطراتم، به امید آمدنت کولهبارش را به آسمان آویزان کرده است. چه آوازهای عاشقانهای که هنوز از گلویم بر نخواسته است. چه کلماتی که هنوز نامه نشدهاند و همچنان در سراشیبی انگشتانم خاموش کردهاند. و من...در التهابِ تو. اینجا، درست رو بهروی من٬ جایی به وسعتِ تمام تنهایی من، به انتظار توست. بنشین، میخواهمت...
آغاز باران پاییزی فروغ حسین پناهی شاملو اخوان ثالث صادق هدایت آنچه در باران پاییزی گذشتآذر 1388آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 برگهای كهنه
دل نوشته
دختـــــــر نقاش |
